จมกับอดีต sinking in the past...

posted on 05 Mar 2013 17:06 by iamnslr directory Diary
 
      วันนี้เป็นภาพที่เก่าที่สุดตั้งแต่เคยหาภาพมาแปะในบล็อกครับ...
 
เป็นแมวที่เคยเลี้ยงตอนบวช สมัยนั้นตั้งชื่อมันว่าไอ้เปื่อย...หลังจากสึกไปได้ปีสองปีสามปี ก็ยังได้กลับไปเยี่ยม ไปเจอกันอยู่ แต่หลังจากนั้นก็ได้ข่าวว่าโดนหมากัดตายไปตามแมววัดรุ่นพี่ตัวอื่นๆ ก็ว่ากันไป...
 
 
หาเรื่องมาแปะไม่ให้บล็อกเหี่ยวตามเคย...
 
วันก่อนๆ อ่านคำคมจากคนนั้นคนโน้นคนนี้ ก็มีบางท่านให้ความเห็นว่าการจมกับอดีตน่ะมันไม่ดี
คนเราควรเดินไปข้างหน้า
 
ทั้งอดีตที่สลดหดหู่ อดีตที่หอมหวาน มันล้วนทำให้เราลืมปัจจุบัน แล้วก็พาลส่งผลยันอนาคต...
 
มันก็จริงบ้างไม่จริงบ้างในบางกรณี แล้วแต่คนล่ะนะผมว่า...
 
อดีตบางอย่างมันไม่ควรลืม แต่บางอย่างก็ไม่ควรจำ
 
บางเรื่องไม่ควรรื้อฟื้น และบางเรื่องก็ไม่ควรปล่อยให้เลือนไปตามเวลา
 
เวลาเปิดคอมพ์แล้วเจออัลบั้มภาพเก่าๆ บางครั้งก็ทำให้เราคิดว่า อืม...เราก็ทำนู่นนั่นนี่ มามากมาย
(ซึ่งเป็นนู่น นั่น นี่ ที่ไม่ค่อยมีสาระอะไรเท่าไหร่)
 
เราเจอเรื่องราวต่างๆ เจอคน สัตว์ สิ่งของ ต่างๆ มากมาย
 
และถึงวันนี้ คน สัตว์ สิ่งของ เหล่านั้นก็ยังอยู่บ้าง เปลี่ยนไปบ้าง หรือกระทั่งหายไปจากบนโลกนี้บ้าง 
 
(อาจยังอยู่ในรูปแบบของโมเลกุล ของธาตุต่างๆ แต่ไม่นับละกันนะ)
 
นอกเหนือไปจากคนแล้ว ไอ้สิ่งที่ทำให้เห็นการตายม่องเท่งของสรรพสัตว์ได้ดีที่สุดก็หมาแมวนี่ล่ะฮะ
 
เลี้ยงไว้ไม่นาน ก็เดี๋ยวตาย...เดี๋ยวตาย...
 
ต้นไม้ใบหญ้าบ้างชนิดที่เคยเอามาแขวนไว้ที่ระเบียงก็มีเก็บภาพไว้ แล้วก็ ตายไปแล้วเช่นกัน...
 
คนบางคนในภาพถ่ายผม ก็ไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว
 
สักวันเราก็จะอยู่ในสถานะเช่นเดียวกัน
 
แล้วถึงตอนนั้นคนที่มองภาพเรา เค้าจะมองเราแบบไหน...
 
ไม่ได้ชวนให้สร้างภาพงดงามก่อนลาโลกนะฮะ
 
เพราะคนที่เกลียดเรา เราอยู่หรือตายก็เกลียดอยู่ดี
 
แค่จะเขียนมาแล้วลงท้ายดื้อๆ ว่า สักวันเราทุกคนก็ต้องตายตามแมวกันไป...
 
เมี้ยว...
 
 
...ขอแถมอีกสามภาพ เพราะแมวตัวนี้พิเศษจริงๆ ในความทรงจำและความรู้สึก ถึงแม้ตอนนั้นจะมีไอ้เปี๊ยก ไอ้เปื้อน ไอ้เปรอะ ไอ้ป้อแป้ ไอ้ฯลฯ... แต่ไอ้เปื่อยนี่ แอบลำเอียงเทความผูกพันให้มากกว่าหน่อยหนึ่งครับ...
 
ม้าว......


 
 
 
 
 
 
 
...เมื่อเจ้ายังเล็ก เจ้าจะคิดว่าโลกนี้กว้างใหญ่ ...
 
...แต่เมื่อเจ้าเติบใหญ่ เจ้าก็จะได้รู้ว่าโลกยังกว้างใหญ่กว่าที่เจ้าเคยคิด...
 
 
 
 
 
...คิดถึงเปื่อยทุกปีเน่อ  Embarassed

Comment

Comment:

Tweet

มาดูเปื่อย - -+

#3 By sora no hime★空のひめ on 2013-07-20 23:17

@nirankas  หลายเรื่องหลายราว เราก็ได้รับรู้และเก็บไว้ระลึกถึงได้เพียงคนเดียว มีทั้งเรื่องที่อยากเก็บไว้คนเดียวตลอดไป และมีทั้งเรื่องที่อยากถ่ายทอดให้คนอื่นช่วยรับรู้ ไม่ว่าจะเพื่ออะไรก็ตาม ที่จริง อดีตนั้นมีค่าแทบทั้งหมดแหละครับผมว่า อยู่ที่ว่าเราจะมองว่ามันมีคุณค่าด้านไหน เนาะ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมอย่างสม่ำเสมอครับ :)

#2 By NSLR on 2013-03-09 13:39

เราคิดว่าอดีตของเราเป็นสิ่งมีค่ามาก
เพราะถ้าเราลืมมันไปแล้ว มันก็จะหายไปตลอดกาล
ไม่มีใครมารับรู้อีกแล้ว
( Hot! Hot! )

#1 By Nirankas on 2013-03-07 23:46

My latest images for sale at Shutterstock:

My most popular images for sale at Shutterstock:

Shutterstock Stock Photo Keyword Search:

Search Terms: